យោងតាមក្រុមការងារចំណាកស្រុក (MWG) របស់ថៃបានឱ្យដឹងថា កម្មករចំណាកស្រុកប្រមាណ ៧០០,០០០ នាក់បានបាត់បង់ការងារក្នុងកំឡុងពេលមានវិបត្តិជំងឺ Covid-19 នៅប្រទេសថៃ។ តំណាង MWG លោក Adisorn Kerdmongkol បានថ្លែងនៅក្នុងសន្និសីទសារព័ត៌មានមួយដែលប្រារព្ធទិវាជនអន្តោប្រវេសន៍អន្តរជាតិនៅថ្ងៃពុធ (១៦ ធ្នូ)ថា ការរឹតត្បិតរបស់រដ្ឋាភិបាលថៃ ដែលបានបិទព្រំដែនជាច្រើន និងធ្វើឱ្យអាជីវកម្មចំណាកស្រុកបានដួលរលំ។

លោក Adisorn បានមានប្រសាសន៍ថា កម្មករចំណាកស្រុកជាច្រើននាក់ ត្រូវបានបញ្ឈប់ពីការងារដោយខ្លះមិនមានសំណងពីនិយោជក ឬមូលនិធិសន្តិសុខសង្គមទេ។ ការទទួលបានជំនួយរបស់រដ្ឋ គឺពិបាក ឬមិនអាចទៅរួចសម្រាប់ប្រជាជនទាំងនេះ។ កម្មករចំណាកស្រុកជាច្រើននាក់មិនអាចស្វែងរកនិយោជកថ្មីក្នុងរយៈពេលកំណត់ ៣០ ថ្ងៃចាប់តាំងពីច្បាប់តម្រូវឱ្យមានភ័ស្តុតាងដែលថា កិច្ចសន្យារបស់ពួកគេត្រូវបានបញ្ចប់ដោយនិយោជកចាស់។

លោកបន្ថែមថា រដ្ឋាភិបាលនៅតែខ្វះភាពច្បាស់លាស់លើការគ្រប់គ្រងកម្មករចំណាកស្រុក ដែលកំពុងរង់ចាំចូលប្រទេសថៃដើម្បីគាំទ្រដល់ការងើបឡើងវិញនៃសេដ្ឋកិច្ច បន្ទាប់ពីមានការរឹតត្បិត។ ពលករចំណាកស្រុកជាង ១០ ម៉ឺននាក់បច្ចុប្បន្នកំពុងរង់ចាំចូលក្នុងប្រទេសថៃ ដោយពលករចំនួន ៦៩,២៣៥ នាក់ដែលមានប័ណ្ណការងារ និងទិដ្ឋាកា និង ៤២.១៦៨ នាក់បានចុះបញ្ជីជាមួយអាជីវកម្មថៃ។ ពលករចំណាកស្រុកភាគច្រើន ដែលបានអនុវត្តតាមប្រព័ន្ធ MoU បានខ្ចីប្រាក់រួចហើយដើម្បីធ្វើដំណើរទៅប្រទេសថៃ ដោយមិនអាចធ្វើដំណើរទៅធ្វើការបានហើយបន្ទុកបំណុលរបស់ពួកគេកំពុងតែកើនឡើង។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ការអប់រំសម្រាប់សិស្សចំណាកស្រុក ក៏ទទួលរងផងដែរក្នុងពេលមានជំងឺរាតត្បាត។ យោងតាមការប៉ាន់ស្មានឆ្នាំ ២០១៨ មានកុមារចំណាកស្រុកចំនួន ៣០០,០០០ នាក់នៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយមានតែ ៩៧,១៤៥ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលរៀននៅសាលារដ្ឋ ខណៈពេលដែលការសិក្សាភាគច្រើននៅមជ្ឈមណ្ឌលសិក្សាចំណាកស្រុកដែលគ្មានឋានៈស្របច្បាប់។

គួរឱ្យដឹងផងដែរថា សិស្សបរទេសជាច្រើនដែលត្រឡប់មកផ្ទះវិញក្នុងពេលវិស្សមកាល គឺមិនអាចវិលត្រឡប់មកប្រទេសថៃវិញបានទេព្រោះពួកគេមិនអាចមានលទ្ធភាពកំណត់ និងថ្លៃធ្វើដំណើរ។ អ្នកផ្សេងទៀត ដែលស្នាក់នៅក្នុងប្រទេសថៃមិនអាចទៅសាលារៀនដោយសារស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់ឪពុកម្តាយពួកគេរងផលប៉ះពាល់។ បើគ្មានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលទេ សិស្សទាំងនេះប្រហែលជាត្រូវឈប់រៀនហើយក្លាយទៅជាកម្មករកុមារ ៕

អត្ថបទ៖ នីតា
ប្រភព៖ nationthailand